Op foto’s van de beroemde band van Fela Kuti uit Nigeria en de Nederlandse band The Mystifiers* staat Ojeah steevast met zijn Rastafari muts op. Hij vertelt: “Ik ben Rasta. Dat is dus niet alleen maar het hebben van dreadlocks onder die muts. Dat gevoel zo te willen zijn, komt uit jezelf, vanuit een respectvolle levensbeschouwing voor de Afrikaanse afkomst. Ooit had ik ook dreadlocks. Maar toen ik na een hele lange tijd van afwezigheid mijn moeder in mijn thuisland Nigeria opzocht, heb ik mijn dreadlocks afgeschoren, want zo kende ze me niet. Want veel mensen vinden het raar! Uit respect wilde ik haar niet in diskrediet brengen.”
Autodidact musicus
Okalue Ojeah, roepnaam Ojeah, komt uit een gezin van negen kinderen. Hij werd geboren in Zuid-Nigeria op 12 juni 1953. Er was geen speciale voorliefde voor muziek in de familie, maar er werd veel geluisterd naar de radio en dat gaf inspiratie. Ojeah is dan ook een autodidact musicus, gestart in Lagos op de basgitaar. Hij kan zich niet herinneren dat hij vroeger ooit iets anders wilde worden. Zijn hele leven speelde zich af in de muziekwereld en de gitaar werd zijn grote passie. Hij houdt van veel muzieksoorten en luisterde onder andere naar de Beatles en jazzpianist Chick Corea. Ojeah vindt dat muziek altijd een boodschap in zich heeft.
Fela Kuti
Na de driejarige vreselijke burgeroorlog in Nigeria, die eindigde in 1977, ging hij met een kleine band in een nachtclub in Lagos spelen. Hij kwam in contact met de grote Fela Kuti, de grondlegger van de Afrobeat. Die wilde hem wel in zijn band hebben en uiteindelijk speelde hij ongeveer zeven jaar bij deze grootheid en trok met hem de wereld over. Zelf weet Ojeah niet meer hoeveel, maar er zijn veel elpees in omloop waarop hij heeft meegespeeld.
Fela lag voortdurend met het regime in Nigeria overhoop en er was altijd wel wat aan de hand. Hij was erg populair onder de bevolking en verpakte zijn politieke boodschappen in zijn muziek. Vervolgens belandde hij dan weer in de gevangenis. Fela had zijn eigen lijfwacht en 27 vrouwen. Hij wilde president van Nigeria worden, maar dat is nooit gelukt. Ojeah moet altijd hard lachen als hij aan de tijd met Fela denkt, want het was nooit saai.
A big mess with marihuana like bread!!
‘On Tour’ deed de band ook Nederland aan en Ojeah verbleef in het Amstelhotel, zonder te weten dat hij later in Amsterdam zijn domicilie zou vinden. Ze traden vele keren op in Paradiso en maakten in 1999 furore op het North Sea Jazz Festival. Er was veel succes en plezier gedurende de jaren in de band van Fela, maar Ojeah noemt het ook: “A big mess with marihuana like bread!!”
Amsterdam
Amsterdam was nooit zijn doel, dat was Engeland. Daar leert Ojeah de Nederlandse fotografe M. kennen. Hij noemt haar de liefde van zijn leven. Hij wilde de vader van M. beleefd om haar hand vragen omdat hij dat zo geleerd had. Helaas sprak de vader geen Engels en Ojeah geen Nederlands. Bovendien was vader ook niet bijster enthousiast over het huwelijk van zijn dochter. Ze trouwden toch in Londen, waarna Ojeah de band verlaat om zich met M. in Hengelo te vestigen.
Ze bezoeken een groot muziekfestival in Den Haag. Daar komt Ojeah in contact met enthousiaste musici uit Amsterdam waarmee hij zijn eigen band Ayakata opricht. Om op niveau mee te spelen in de jazzwereld moet je niet in Hengelo zijn maar op zijn minst in Amsterdam. Ze verhuizen naar de Bijlmer. Daar wordt zijn andere grote liefde geboren, zijn zoon, die nu 36 is. Ojeah zegt hierover: “Toen M. beviel van onze zoon, dat was het mooiste moment van mijn leven! Ik was aanwezig bij de bevalling, wat nogal ongewoon was voor een Afrikaanse papa. Maar ik was er wel! Mijn zoon is ook muzikaal. Het allermooiste: één keer stonden we samen op het podium van Paradiso met The Mystifiers. Ik ben trots op hem!”
A hard road to travel
Er werd veel muziek gemaakt en mooi gejamd, maar uiteindelijk bleek het te moeilijk steeds de juiste musici te vinden en er ook nog van te kunnen leven.
Er brak een lastige tijd aan en het kostte moeite het hoofd boven water te houden. Ojeah belandt op straat en ook de scheiding van M. werd een feit. Er was geen groter contrast mogelijk met het Kempinski en het Amstelhotel, waar hij eerder met de band van Fela verbleef. Er volgde ‘A hard road to travel.’
“Hulpverleners wilden me in een kliniek hebben, maar ik zag om me heen mensen erin en eruit gaan zonder uiteindelijk resultaat. Zo gauw ze eruit waren; hup, weer op zoek naar een half bolletje! Ik vroeg God iedere dag om me te helpen, me te bevrijden van die crazy lifestyle waar ik in zat. Die hallucinerende kick van drugs: zo lekker en steeds om meer vragend. Ik moest van binnen namelijk ook clean worden en dat betekent eerlijk zijn, vooral naar jezelf.”
Ojeah benoemt het als de slechtste en meest gevaarlijke tijd uit zijn leven. Leuker is het om over de gelukkige periodes te vertellen; dat doet hem zichtbaar goed. Hij heeft van het leven geleerd dat het belangrijkste is, dat je de waarheid in jezelf vindt.
“God was als een manager voor mij en heeft mij aangehoord. Voor nu denk ik dat ik het juiste pad vond, maar je kunt het elk moment ook weer kwijtraken als je niet uitkijkt.”
Hij vertelt zijn levensverhaal voor Walk of Life in de revalidatiekliniek waar hij momenteel herstellende is. Het duurde lang voordat de dokters erachter kwamen wat er aan de hand was. Nu zit hij in een traject van operatie, behandeling en revalidatie om een tumor in zijn bovenbeen de baas te worden. Hij probeert weer te leren lopen en zelfredzaam te zijn. Hopelijk mag hij gauw naar huis. “Ik hoop dat ik op de goede weg ben. Ik wil weer muziek maken, Deo volente!”
“Thank God I am still here!!”
Amsterdam, februari 2026
* The Mystifiers is een muziekcollectief bestaande uit professionele muzikanten, conservatoriumstudenten en amateurmuzikanten met diverse achtergronden, waaronder mensen die psychosociale uitdagingen ervaren.
