In Amsterdam-West ontmoet ik Lucien (58) bij zijn huidige woonlocatie voor beschermd wonen. Met zijn lage, warme stem begroet hij mij vriendelijk. Hij wil zijn levensverhaal graag vertellen.
Van Brabant naar de Bijlmer
Lucien is geboren in Breda, maar verhuisde toen hij nog een baby was samen met zijn moeder naar Tilburg. In die periode kreeg zij een vriend, nu zijn stiefvader. Lucien heeft zijn biologische vader nooit gekend. Het enige wat Lucien weet is zijn naam, dat hij van Frans-Marokkaanse afkomst is en dat hij moslim is. Hoe hij eruitziet, weet Lucien niet. Hij heeft geen foto van hem. Dat vindt Lucien moeilijk. Toch is hij, uit respect voor zijn moeder en stiefvader, nooit op zoek gegaan naar zijn biologische vader. Lucien vertelt: “Ik kom uit een heel liefdevol en harmonieus gezin. Dat wil ik niet verstoren.”
Lucien heeft nog een anderhalf jaar jongere broer en een jongere zus, beiden van een andere vader. “Mensen denken of oordelen daar misschien over, ik niet. M’n moeder heeft niet altijd geluk gehad. Nu wel, ze is als heel lang gelukkig getrouwd met mijn stiefvader. Ik noem hem gewoon mijn vader.” Lucien heeft met alle gezinsleden een warme band.
Toen Lucien vijf jaar oud was, verhuisde het gezin naar de Bijlmer. “Daar was het heel tof! Ik heb een fijne opvoeding gehad. Mijn ouders lieten mij vrij. Mijn vader werkte hard, hij had een goede baan. We hadden het goed thuis. Op vakantie gingen we vaak naar Texel, op de fiets!”
Het internaat
Naar school ging Lucien niet graag. Hij voerde er niets uit, het boeide hem niet. “Ik ging ook gewoon niet.” In gedachten was hij altijd met muziek bezig. Dat gaf problemen, want Lucien was nog leerplichtig.
Uiteindelijk kreeg hij ondersteuning van een vorm van laagdrempelige jeugdhulp en werd hij opgenomen in een internaat in Utrecht. “Het was de mooiste tijd van mijn leven. Het internaat was midden in het bos. De jongens op het internaat werden mijn broers. De vriendschap met de jongens en het avontuurlijke maakte het daar fijn. Ik voelde me er geborgen.”
Regelmatig ging Lucien stiekem ’s nachts met de jongens op pad, naar de disco. Op het internaat leerde hij Sven kennen. Toen ging het balletje rollen.
Holliday rap
Lucien en Sven gaan samen muziek maken en vormen een duo met de artiestennamen MC Miker G. en DJ Sven. Ze zijn zeer succesvol en maken samen een paar grote hits. Eén van de bekendste is de Holliday Rap. Lucien is pas zeventien jaar als hij doorbreekt in de muziek. Zijn ouders tekenen het eerste platencontract, omdat Lucien nog minderjarig is.
MC Miker G. en DJ Sven treden over de hele wereld op. Ze verschijnen in muziekprogramma’s op televisie, onder andere in het programma Countdown. Het geld stroomt binnen! Maar na twee jaar gaat het duo uit elkaar en gaat Lucien solo verder. Heel geleidelijk aan wordt het succes minder en op een gegeven moment houdt het op, wat voor Lucien tot grote problemen leidt. “Ik viel in een diep gat. Ik begon veel te drinken, gebruikte drugs, werd ernstig depressief en had psychotische klachten. Dat was heel eng.”
Zijn geld gaat op aan drank en drugs. Door alle misère wordt Lucien dakloos. Ontredderd klopt hij aan bij zijn zus, die op dat moment in Amsterdam woont. “Zij heeft mij in huis genomen en opgekalefaterd.” Lucien vertelt dat zijn familie hem nooit heeft laten vallen, hoewel hij in die periode van ernstige verslaving dingen doet, die hen verdrietig maken. “Ik ben niet de leukste met alcohol op. Maar mijn familie is altijd lief voor mij geweest.”
Naast de steun van zijn familie krijgt Lucien hulp van de ggz en andere instanties. Dat helpt ook.
Lucien vertelt dat hij in die tijd alles gelaten heeft ondergaan. “Dat hielp mij, ik ging verder.”
God
Lucien gelooft in God, maar voelt zich niet aangetrokken tot een bepaalde religie. Hij voelt zich niet christelijk en geen moslim. Lucien ervaart verbinding met God en voelt zich gehoord door God. “Ik vraag nooit iets aan God. Ik dank God wel elke dag.” Zijn wens is om nog een keer gedoopt te worden.
De ommekeer
Na veel omzwervingen komt Lucien op zijn huidige woonlocatie terecht. Dat is in positieve zin een belangrijke ommezwaai. De ondersteuning die hij daar van de begeleiding krijgt, geeft hem rust. Hij voelt er zich gelukkig en geborgen.
Verlangen naar een eigen woning doet Lucien niet, maar verlangen om muziek te maken wel! Mede dankzij de rust die hij op de beschermde woonvorm ervaart, komt zijn creatieve proces weer op gang. Met behulp van de Stichting Amsterdammer helpt Amsterdammer krijgt Lucien muziekapparatuur, waardoor hij weer muziek kan maken. Elke dag maakt Lucien muziek en schrijft hij teksten. Inmiddels voelt hij zich meer tekstschrijver dan muzikant.
Daarnaast gaat Lucien elke dag even naar buiten om te ‘hosselen’: hij verzamelt flesjes en blikjes om over wat extra geld te beschikken.
Lucien zegt dat hij niet rijk is in de zin van geld, maar wel heel rijk aan fantasie en creativiteit. Muziek is zijn leven en hij barst van de ideeën. Hij voelt zich vooral vrij. Dat is zijn grootste rijkdom.
Het is niet vanzelfsprekend en niet helemaal voor niks
Je mag niet vergeten dat ervoor gevochten is
In vrijheid leven is jezelf zijn
In vrede leven, is jezelf zijn
Lucien, 2025
Amsterdam, augustus 2026
