Ik ontmoet Peter in een beschermde woonvorm in Amsterdam. Hij begroet mij hartelijk in onvervalst Amsterdams. Wij raken al snel in gesprek over zijn tatoeages die een diepe persoonlijke betekenis hebben: op zijn onderarm staan de drie kruisen van Amsterdam. Peter vertelt dat de kruisen ook symbool staan voor zijn familie: Peter en zijn ouders. Op zijn borst heeft Peter een kettingtatoeage ter nagedachtenis aan zijn moeder.
Amsterdam-Noord
Peter wordt geboren in Amsterdam-Noord. Hij woont er met zijn zusje en zijn vader en moeder. Het is fijn en gezellig in Noord. Als Peter drie jaar is gaan zijn ouders uit elkaar. Zijn moeder zorgt voor de kinderen. In de avonduren schoolt zij zich bij en ze krijgt een goede baan bij de gemeente Amsterdam, waar ze twintig jaar zal werken.
Peter vertelt dat hij een jongetje was dat niet lang stil kon zitten en altijd uit was op avonturen. Op school is hij onrustig. “Ik ben van drie lagere scholen afgetrapt.” Na schooltijd gaat hij graag op zoek naar mogelijkheden om wat geld te verdienen. “Ik ging vaak met mijn neef op vuilnisbakkendag alle vuilnisbakken langs en dan haalden we er spullen uit die nog goed waren. Die verkochten we dan op Koningsdag.”
Na de lagere school gaat hij naar de technische school, waar hij de helft van de tijd spijbelt. Toch maakt hij die school af.
Drugs
Peter is zeven jaar als hij zijn eerste sigaret opsteekt en hij begint ook al op jonge leeftijd te experimenteren met drugs. “Ik blowde ook thuis op mijn kamer. Langs de deurplinten legde ik een opgerolde handdoek zodat mijn moeder niets zou ruiken.” Zijn moeder merkt het uiteindelijk wel en spreekt hem daar ook op aan. Maar dat weerhoudt Peter er niet van om drugs te blijven gebruiken. Hij zegt dat drugs hem rust, inspiratie en ontspanning geven. “Het is mijn keuze.”
Keerpunt
Peter heeft warme herinneringen aan zijn jeugdjaren. “Ik had een heel lieve moeder.” Helaas wordt zij al jong ernstig ziek en ze sterft als Peter 25 jaar is. Het verlies van zijn moeder is een keerpunt in zijn leven, een moment waarop hij zijn steunpilaar verliest en geconfronteerd wordt met eenzaamheid. “Ik stond er alleen voor en kon op niemand terugvallen.” Peter verliest het contact met zijn zus en de rest van de familie. Ook met zijn vader heeft hij op dat moment geen contact. Peter denkt dat dat te maken heeft met zijn drugsgebruik. “Hij leefde zijn eigen leven en hij was al ziek toen mijn moeder nog leefde.”
Na het overlijden van zijn moeder, kan Peter niet in haar huis blijven wonen en raakt hij dakloos. Er volgt een periode van overleven en onrust, waarin hij op zoek moet naar werk en elke dag op jacht moet naar een slaapplek. Hij slaapt in boothuizen, bij mensen op de bank, maar ook buiten, op straat. In die periode werkt Peter als matroos op de binnenvaart. Dit doet hij drie jaar lang maar mede door de coronatijd is hij hiermee gestopt. Vervolgens werkt hij bij een bloemenstal op de markt. Ook hier werkt hij zeker drie jaar. Hij overleeft het door niet op te geven. “Dat is mijn kracht,” zegt hij. “Niet opgeven maar doorgaan.”
Weer onderdak
Uiteindelijk komt Peter in de beschermde woonvorm terecht. “In het begin was het wennen, met ups en downs. Het voelde niet echt eigen, maar het was een oplossing omdat ik niet verder kon. Het is wel voor het eerst dat ik mijn eigen plekkie heb. Ik heb hier mijn eigen privé, onafhankelijkheid en rust. Ik kan de dingen doen die ik graag wil doen. Ik hoef niet meer te overleven. Ik heb weer doelen. Elke dag stel ik doelen, dat helpt mij verder.”
Peter heeft in de beschermde woonvorm een man ontmoet die weliswaar veel van hem verschilt en veel ouder is, maar met wie hij een hechte vriendschap, broederschap voelt. Ook deelt hij met hem zijn passie voor muziek. Want Peter vult zijn dagen met het draaien en mixen van muziek. Hij hoopt hier uiteindelijk zijn brood mee te verdienen.
Het contact met zijn zus is gelukkig hersteld en Peter droomt nu van een eigen woning en een carrière in de muziek.
Jij en ik zijn tekbro
Jij en ik zijn net zo
Jij en ik zijn tekbro
Wij zijn niet te stoppen want de stijl is zo perfecto
Peter, 2025
Opgetekend in Amsterdam, september 2026
